De komende griffier Jolien Houtman …“Het is soms een eenzaam beroep”

Wat is je achtergrond?
“Ik heb rechten gestudeerd. Ik heb jarenlang als jurist gewerkt bij verschillende gemeenten. Toen ik bij stadsdeel Osdorp werkte, leidde ik ook het proefproject voor dualisme en bestuurlijke vernieuwing. Toen heb ik er al eens over gedacht om griffier te worden. In Utrechtse Heuvelrug kwam er een plek vrij voor een plaatsvervangend griffier. Daar ben ik toen op ingesprongen en heb dat zo’n 4 jaar gedaan. Na die functie was het een logische stap om griffier te worden.”

Wat vind je aantrekkelijk aan het beroep?
“Het is heel breed. Als je griffier bent, weet je heel goed wat er in de gemeente speelt. Het is heel leuk om raadsleden te adviseren en te ondersteunen in het proces om zo goed mogelijk een standpunt te bepalen en uit te dragen. Je bent een spin in het web en hebt contact met de raad, raadfracties, de ambtelijke organisatie en de burger. Je adviseert burgers ook hoe ze iets onder de aandacht kunnen krijgen bij de raad. Als jurist daarentegen ben je vaak heel solo gericht bezig. Ook houd ik van goede debatten en zit daar graag bij.”

Ervaar je ook knelpunten?
“Je hebt een vrij eenzame positie in de organisatie. Ik heb een assistent-griffier die een halve werkweek werkt en verder moet ik het zelf doen. Je loopt op eieren, omdat alles als politiek gevoelig kan worden opgevat. In mijn vorige baan was ik plaatsvervangend griffier en discussieerden de griffier en ik heel veel over dingen. Ik mis dat wel. Soms wil je even met iemand overleggen.”
“Een ander knelpunt vind ik dat je als griffier vaak de vraag krijgt hoe de raad ergens over denkt. Die is soms heel moeilijk te beantwoorden. De raad bestaat uit individuen (hier zijn dat er 21) en raadsfracties met verschillende belangen. Die denken niet allemaal hetzelfde Je kunt pas zeggen hoe ze ergens over denken als ze zich tijdens een raadsvergadering uitspreken en erover stemmen. Je kunt daarom niet in alle opzichten de vooruitgeschoven post van de raad zijn.”

Is het beroep de pioniersfase voorbij?
“Die tijd is wel voorbij, ja. Bij veel griffies is de eerste griffier of zijn opvolger vertrokken. De eerste griffier hier in Leusden heeft de griffie helemaal opgezet. Ik ben aan het uitbouwen wat hij heeft neergezet. Hij heeft heel strak ingezet op dualisme. Ik ben meer op samenwerking gericht. Die eerste griffier was overigens Tijs Rolle die hier nu wethouder is geworden. Dat is wel een bijzondere stap binnen de eigen gemeente. Maar hij loopt me niet voor de voeten en laat het me helemaal op mijn eigen manier doen.”

Waarom ben je eigenlijk naar Leusden gegaan?
“Ik wilde graag mijn eigen toko hebben. Ik vind het lekker om zelf eindverantwoordelijk te zijn. Ook heb ik ooit eerder in Leusden gewerkt. De grootte vind ik wel mooi, met 30.000 inwoners en 21 raadsleden.”

Wat vind je van de VvG als vereniging?
“Ik ben heel tevreden over de vereniging. Ik vind het leuk om naar bijeenkomsten te gaan. Het is goed dat ze een kennisbank hebben opgezet, opkomen voor de belangen voor de griffiers en dat we gezamenlijk kunnen nadenken over wat een griffier kan bijdragen. Er zijn heel veel ‘sologriffiers’. Dan is het heel fijn om ondersteuning te krijgen. Dat maakt ook dat het beroep professionaliseert.”
“Wat misschien moeilijk is voor de vereniging is dat de functie heel verschillend kan zijn. Het maakt uit of je in een kleine gemeente werkt of in een grote stad. Wat voor de ene griffie geldt, is voor de ander misschien heel anders. Kleine gemeenten hebben bijvoorbeeld niet veel aan een heel uitgebreide verordening voor werkgeverschap.”

Bron:

Nicis Institute, Karin Kosmeijer