Column Mechtild Rietveld: Arm en rijk

Arm en rijk

Beschrijving

Onze deelraad heeft een tijdje terug een zogeheten informele themavergadering gehouden over ‘Armoede’. Dat speelt altijd, overal, ook in de sjieke binnenstad van Amsterdam. Kennelijk zijn er niet veel armen in de binnenstad, of althans, die lieten zich niet zien. Kan ik me ook weer voorstellen: als je arm bent, praat je daar niet zo over, althans niet in een zaal met politici en ambtenaren.

Max Gallo (een ex-Europarlementariër) zei eens dat de rijken steeds rijker moeten worden opdat de armen minder arm worden. Deze ‘trickling down’(doorsiepel)theorie werd ook door Amerika’s expresident Reagen aangehangen met desastreuze gevolgen. Hoe moet je de rijken, die inderdaad steeds rijker lijken te worden, afromen? De pelgrimstocht van belastingheffers en regeringen naar het draagkrachtbeginsel kronkelt sinds de helft van de 19e eeuw voort. Belasting betalen is nog steeds voor de dommen. Rijken zijn meestal niet dom of huren slimheid in. Hans Achterhuis, filosoof, zegt: moraliseer niet de mensen maar de dingen. Dus: hef waanzinnig hoge BTW op luxe, maak geen auto’s die sneller kunnen dan 120 km per uur in plaats van al die boetes en geef korting op energie en water aan jonggehuwden op voorwaarde dat er niet meer dan 2 kinderen komen. Dit laatste was ooit een maatregel van de burgemeester van Ankara, Turkije dat kennelijk last heeft van overbevolking. In Duitsland (of Frankrijk?) gaat het andersom gebeuren geloof ik: daar krijg je premie bij het 3e kind of zoiets. Moeten we de armoedebestrijding wel bij de gemeente neerleggen als taak? Daar denken onze fracties nogal verschillend over. Daar zijn ze ook voor ingehuurd, om te verschillen van mening. Als ambtenaar ploeter je gewoon voort en kom je soms voor onmogelijke opdrachten te staan. Zoals het voeren van campagnes tegen roken door ambtenaar A en het heffen van accijns op tabak door ambtenaar B. En het schijnt dat juist arme mensen meer roken en daar worden ze dus nog armer van.

Mechtild Rietveld