Column: 'Gevoel voor politiek'

Gevoel voor het volk. Als je voor het college/dagelijks bestuur werkt moet je beseffen dat het college altijd onder democratische controle van de raad staat. En die raad is een politiek orgaan gekozen door en uit het volk. Daar zit van alles bij: ondernemers, huismannen/vrouwen, werklozen, trambestuurders, valserikken, journalisten, bijstandstrekkers, onderwijzers, slimmen, dommen, miljonairs, ombudstypes, strategen, partijtypes, homo’s, allochtonen, van alles dus. Als ambtenaar moet je gevoel hebben voor die veelkoppige politieke top van je organisatie. Anders kan jouw wethouder of college in de problemen komen.

Beschrijving

Capo di capi

Vergelijk het met, ik chargeer, de situatie dat je voor een criminele organisatie zou werken. Ook dan moet je uitkijken voor de capo di capi die boven jouw capo staat. Als je dat besef niet hebt, krijgt jouw capo voor hij het weet een gun tussen zijn schouders. Dit gebeurt als hij door zijn mensen, jou dus, niet goed is geïnformeerd.

Dienaar des Konings

Dat wordt in vacature-advertenties bedoeld met ‘gevoel voor politiek’. Vroeger zou dat ‘gevoel voor de Koning’ zijn geweest. Toen stond de koning immers aan het hoofd van de overheid. Een minister werd destijds ‘dienaar des Konings’ genoemd. Bij andere landen is het soms een dictator waarvoor je ‘gevoel’ moet hebben. Bij ons is dat sinds zo’n 150 jaar dus het volk.

Koninklijk Besluit

Gevoel voor politiek betekent onder meer dat je je wethouder altijd goed moet informeren. Die wethouder moet dat ook weer richting raad doen. In 1988 werd op rijksniveau in een Koninklijk Besluit vastgelegd dat de secretaris-generaal (sg) voor informatie zorg moet dragen aan de minister ‘opdat deze verantwoording kan afleggen’. En ook ‘voor het ambtelijk apparaat moet de sg zorgen voor het op peil houden van hun staatsrechtelijke kennis over de verhouding parlement-minister-ambtenaren’.

‘Drowning in information’

Dan moet het gaan om relevante informatie, geen papierdraak. Dus niet dat een minister (wethouder) is 'drowning in information, but starving for knowlegde'. Dat laatste geldt ook voor raadsleden: verdrinken in informatie maar hunkerend naar informatie die ertoe doet. Geen geringe taak voor ons als ambtenaren.

Mechtild Rietveld, raadsgriffier Amsterdam-Centrum