Column Mechtild Rietveld: 'Weg met ambtenaren'

Weg met ambtenaren

Beschrijving

'Word je griffier?" Was de vraag op een verjaars-familiekring-visite. Mijn tante keek me bewonderend aan. Ik ging bij de rechtbank werken! Nee, leg ik uit en word onderbroken door een oom die zeker weet dat je een griffier bij de provincie hebt. Ik ga dus bij de provincie werken? Ik kijk mijn moeder vernietigend aan. Zij moest zonodig vertellen van mijn nieuwe baan. Moet ik al die mensen een ver-van-hun-bedshow gaan uitleggen. Hoewel, de griffiersfunctie bij de raad is nu juist om die show een beetje dichter bij de gewone mensen te brengen, toch? Ik leg uit dat ik een soort hulpje van de gemeenteraad word, ik dit geval van de deelraad Amsterdam-Centrum. "Weer een ambtenaar erbij, en dat jongt vast aan, dadelijk heb je een hele groep, waar moet dat heen?". Misprijzend begint een andere oom een retirade over de ambtenarij, de politiek en alles wat daar mis mee is.

Mijn familie bestaat uit veel vrije beroepen, zelfstandigen en ondernemers. Als ik uitleg dat het moeizaam ondernemen is in een maatschappij zonder goed functionerende overheid, kijkt mijn oom nog donkerder en haalt Amerika erbij. Wel, ik heb een jaar in Amerika gewoond en aan den lijve ondervonden dat dat land nog meer regeltjes en bureaucratie kent dan wij. Mijn oom hoort het niet en blijft bij zijn 'weg met ambtenaren'. Hij was altijd zo trots dat ik als enig nichtje een academische graad had bereikt. Slechts twee neven, waaronder mijn broer, deden mij dat na in onze zeer uitgebreide Noord-Hollandse familie. En dat wordt dan ambtenaar! En nu griffier! Dat klinkt nog erger.