Column Mechtild Rietveld: Azijnzuur

Azijnzuur

Beschrijving

"Ik mis de presentielijst?!" Een dame kijkt mij aan met azijnzure blik. We zijn op een hoorzitting die 'mijn' deelraad in de buurten houdt over de begroting 2004. We zitten in een prachtige antieke salonzaal met uitzicht over de gracht. Ik antwoord dat we niet aan presentielijsten doen. "Maar ik wil een verslag hebben?". Ze kijkt zomogelijk nog zuurder. Ik leg uit dat er geen verslag wordt gemaakt maar dat de uitslag van de avond op het web komt, namelijk welke punten uit de begroting de buurt het belangrijkste vindt en welke het minst. "Niet iedereen heeft internet thuis" zegt zuurtje met een, naar ik nu waarneem, beetje bekakte stem. Nee, zeg ik, daarom komt het ook in het (gratis) Amsterdams Stadsblad dat elke week uitkomt. " Niet iedereen ontvangt dat krantje", drenst azijnmevrouw door. "En dat betekent dus dat wij zelf moeite moeten doen om die uitslag te krijgen? Ik wil een fatsoenlijk verslag!" Ik vertel haar maar niet hoeveel ambtelijke moeite (van háár belastingcenten) het zou zijn om een verslag te maken en iedereen persoonlijk op te sturen. "En deze zaal is ook helemaal niet geschikt, want de akoestiek is niet goed. Er zijn mensen die slechthorend zijn", sluit zuurmevrouw af.

Piss off. Ik ben maar een ambtenaar die op de achtergrond zich (overigens) het schompes heeft gewerkt om een geschikte zaal te vinden, in die buurt, betaalbaar, groot genoeg, met stoelen en tafels, met koffie en een drankje na afloop en juist vrij beschikbaar op die en die avond. Rot op. Denk ik dan. Een raadslid mag dat niet denken. Azijntje is immers een Burger, een Kiezer. Daar denk je aardig over. Nou ík niet. En ik zeg haar heel beleefd dat het toch wel een mooie zaal is en een levendig debat. Onverdroten gaat zij voort: dat ik voortaan met een zwarte viltstift moet werken, want die groene viltstift is voor sommige mensen onleesbaar. "Er zijn mensen die kleurenblind zijn". Wel mevrouw, dat is een goede tip die ik voor de volgende keer onthoud. Ik blijf koel. Op dat moment komt er een, overigens hele aardige, meneer naar me toe. "Wat is dit toch amateuristisch. U moet met een laptop en een beamer werken in plaats van met flipovers en papier". Grrrr. Ik ga maar niet vertellen dat het huren van een beamer enige honderden euro's kost. Er zijn vier hoorzittingen, dus ruim 1000 euro. Van zijn belastingcenten. Democratie kost geld. Ik word nooit raadslid. Al die Vreselijke Burgers en Azijnzure Mevrouwen in Zaaltjes.